خدانگهدار

آدم جايي تمام مي شود ، جايي ته مي كشد ، من هستم و انبوهي از نوشته هايي كه هرگز نوشته نمي شوند . بعضي دردها هميشه مي ماند و هيچ تسكيني برايشان نيست ، كلاهم را بر ميدارم ، توي آينه نگاه مي كنم ، تا زمان مرگ بايد با اين درد و چيزي كه هستم زندگي كنم ، ميترسم … كاش همين فردا تمام شود و راحت شوم ، بشوم يك اسم حكاكي شده و يك شماره … كاش اين روح سرگردانم برود جايي كه هيچ جا نباشد …كاش …
دور شده اي ، چقدر دور ….

20140621-160249-57769744.jpg

Advertisements

About this entry