Entry for May 17, 2008

جمعه 27 اردیبهشت 87 – منزل امیر پیوند
.
.
عزیزترینم Liseron
امروز را برای همیشه ثبت میکنم …در بهترین جای قلبم برای تو …اردیبهشت برای من چه زیبا تمام می شود و تو در من آغاز می شوی …تو در من آغاز شده ای …راستش را بخواهی هر لحظه به اندازه تمام دنیا دلم برایت تنگ می شود …به اندازه تمام ستاره هایی که برایت شمرده ام …به اندازه تمام ستاره هایی که برایت خواهم شمرد
در تمام وجودم سبز شده ای و پیچیده ای …هرجا نگاه میکنم تورا می بینم
هوا خوب است
نسیم نفس می‌کشد
برزگر دانه می‌پاشد
من شعر می‌خوانم
و تو گوش می‌کنی
به همین سادگی
بخشی از شعر به همین سادگی «شهاب مقربین»ا-
به نقل از مجله ادبی «وازنا»ا
http://www.vazna.com/article.aspx?id=1476
C’EST LE PRINTEMPS CHEZ LE POÈTE.
.
Ohé ! Ohé bonne gens, vlà l’printemps.
L’hiver à perdu son grand manteau blanc.
À vos amours!
Où cours-tu si vite petite tourterelle ?
C’est l’amour, me dis-tu !
Alors cours-y vite ma belle !
Le liseron à reprit du poil au menton.
Sous la belle aubépine pousse le champignon!
C’est le beau Saint Georges le tricholome mignon.
À vos paniers !
Le printemps vous sourit mon bonhomme.
Quand à toi le rhododendron sur le balcon,
à ton aise pour les bourgeons !
Ouvrez ! Ouvrez ! Vos ailes,
les oies sauvages ont fait du zèle !
Le grand retour des demoiselles !
A vos jardins !
Petit lutin quand pousse le lupin !
et le pissenlit pour les lapins !
Le soleil est pâle mais la jonquille est d’or !
À l’ombre des cerisiers en fleurs,
va renaître le bonheur.
Ohé ! Ohé bonne gens, vlà l’printemps.
GENE.
Advertisements

About this entry